Dag 87 : 30/6 Villaviciosa - Pola de Siero

Vanmorgen opgestaan om 6u30 en om 7u aan de receptie een chocomelk gedronken en het gekregen ontbijt opgegeten (2cakejes, minicroissant, fruitsapje en banaan). Daarna om 7u30 met Klarina en Emily vertrokken onder een open hemel zodat de zon om 8u al volop schijnt.

Vanuit het hotel is het gemakkelijk de route te volgen want deze loopt voor de deur door en zo zijn we dan ook snel aan de rand van stad waar we over een wandelpad lopen.

We passeren langs de dorpjes Armandi en La Parra om aan te komen in Casquita om 8u, dit is het punt waar ik afscheid dien te nemen van mijn tweede wandelgenote.

Na de nodige omhelzingen en wuifgebaren neem in de linkse route richting Oviedo terwijl zij de rechtse neemt richting Gijon.

Nu ben ik weer alleen op de weg, juist zoals ik in België ben gestart. Vanaf de split gaat het voor mij steeds licht bergop via Camoca, La Rivera tot in Valdedios, waar zich een klooster bevindt en een bekend kerkje, dat ik niet kan bezoeken omdat ik te vroeg ben.

Vanaf hier begint echter de echte klim van vandaag (220m stijgen op 2,5km) met de sterkste klim op het einde naar Alto de Campo waar ik om 10u ben, hier had ik gehoopt een bar te vinden maar die blijkt onvindbaar voor mij.

Na de top gaat het bergaf over paadjes en rustige asfaltwegen, langs enkele dorpjes om dan aan te komen in La Cascabada, waar ik de eerste open bar aantref en er om 10u40 een "café con leche, grande" bestel .

Na die verdienende drink ga ik verder via asfaltwegen tot in Vega de Sariego waar een lokale Supermercado Chemin de Santiago mij het nodige fruit bezorgd.

Nu rest er mij nog de laatste 10km naar Pola een Siero waar ik in de lokale herberg wil blijven overnachten. Via gehuchten met namen als Barbechu, Aramante, El Castro kom ik om 12u30 bij Aveno aan de verbindingsweg waar ik op een bankje langs de weg mijn picnic eet.

Een kort stukje asfalt en vele bos en veldwegen scheiden mij nu van mijn einddoel, onderweg passeer ik zoals het een goede pelgrim beaamt Eremita de la Bienvenida.

Aangekomen bij de herberg dien ik een hospitalieros te bellen maar deze arriveert juist en ziet mijn Duitstalige gids en begint in het Duits tegen mij te praten (hoera, eens geen Spaanse uitleg in een herberg dankzij hospitalieros Roberto).

Na inschrijving rust ik even uit , contacteer ik het thuisfront en ga ik douchen voordat ik mijn dagelijks wasje doe. Hierna even in de tuin genieten en om 17u arriveren er nog 3 Fransen (gedaan met de rust). Nog naar de winkel voor het ontbijt, spijtig vind ik geen ijsjesbar dus terug in de tuin genieten van de zon.

Straks nog wat eten in de Sidreria tegenover de albergue, pas na 21u  en dan slapen.

Morgen proberen uit te slapen, want het is maar 17km tot in Oviedo waar ik via Booking.com een hotelletje op de route heb geboekt want de herberg is deze week gesloten.

🚶 2⃣1⃣1⃣5⃣ ☀️☀️