Deze morgen is het echter vroeg uit de veren want er wacht ons een trip van rond de 30km om naar Muxia te gaan en we willen deze stad en zijn bezienswaardigen zeker bezoeken.
Na de nodige inpaktijd voor de rugzakken vertrekken wij over de weg om al vrij snel de verkeerde straat in te slaan maar een alerte Spanjaard duid ons dadelijk de juiste weg.
Na dit kleine euvel zijn we dus op weg voor de laatste etappe van mijn Camino op Spaanse bodem.
Al snel bevinden wij ons op rustige asfaltwegen en landwegen waarbij wij dankzij de weer aanwezige mist spookachtige zichten hebben. Ook om dezelfde reden hebben onze rugzakken hun regenhoes om en lopen wij zelf met onze regenjassen aan maar dit zorgt er voor dat het warmer is in de jas dan buiten.
Vlot de pijlen met markering M volgend komen we in San Salvador op een splitsing met twee mogelijkheden, de kustvariant of die van het binnenland, we besluiten die van het binnenland omdat met de mist er toch geen mooie kustlichten zullen zijn.
Nadat we het dorpje Rial zijn gepasseerd komen we in het gehucht Buxan op een onduidelijk punt, hier besluiten we na enig overleg (en een zekere druk van mij) rechtdoor te gaan en even later blijkt dat dit niet de juiste keuze was. Na controle van de beperkte kaart on de gids en gebruik van Google Maps blijkt dat we uiteindelijk zijn terecht gekomen op de kust-variant en besluiten deze dan maar verder te volgen.
Zo komen we via de weg weliswaar langs Castreje en Padris, waar de andere route ons terug vervoegd om zo verder te gaan tot in Canosa waar we weer een kustvariant nemen wederom zonder het te beseffen. Deze blijkt echter de moeite waard te zijn en we genieten beide van de landweg die we volgen en de zeezichten die we voorgeschoteld krijgen. Uiteindelijk komen we aan aan het strand van Lines waar we ons in de daar aanwezige strandbar op het terras zetten om de eerste pauze van de dag te nemen met een tas koffie.
In deze bar laten wij onze credentials afstempelen want op de weg naar Muxia heb je een stempel onderweg nodig om in Muxia een oorkonde van je tocht te krijgen.
Na van het tocht op het strand en de koffie te hebben genoten moeten we weer verder, bij het vertrek worden wij er beiden aan herinnerd dat Denise nog steeds last heeft van haar knie die bergop geen probleem geeft maar bergaf voor pijn zorgt.
Even na Lines zijn er bij een nieuw gebouwde brug voor de pelgrims nog de oude stapstenen voor de oversteek van een riviertje zichtbaar, hoe gevaarlijk moet die oversteek zijn geweest.
Gelukkig gaat het nu bergop tot op 5km van Muxia zodat het voor Denise iets minder pijnlijk wordt, het gaat nu ook weer over veldwegen. Na een stadige klim van zo'n 8km tot 270m hoogte komen we aan op het hoogste punt van deze trip. Vanaf hier begint de afdaling die we traag zullen doen om zeker onze knieen (de pijnlijke van Denise en de rechter van mij) zeker niet te forceren. De afdaling zal eerste via landwegen gebeuren tot in Xurarantes om daarna via de weg verder te lopen tot in Muxia.
Onderweg passeren we nog een Duiste pelgrim drie vraagt of we watwater voor haar hebben, ze is zonder vertrokken, Denise geeft haar resterende water want ik heb nog voldoende voor ons twee tot in Muxia.
Nadat we Xurarantes blijkt dat de knie van Denise toch te pijnlijk is en we stoppen even aan een waterbronnetje, wat haar de gelegenheid geeft om wat te rusten en ik mijn waterfles voor de zekerheid kan bijvullen. Na de nodige rust en het eten van onze laatste appelsien starten we voor de laatste 3km tot in Muxia waarbij we langs de weg lopen en daarna op het voetpad.
Eenmaal in Muxia aangekomen zien we dadelijk een pijl voor onze herberg "Bela Muxia" waar we onze laatste nacht in een privekamer zullen doorbrengen met een hydromassagebad. Vooraleer we naar het logie gaan stappen we nog een bar binnen voor een dik verdiende pint bier.
Eenmaal bekomen van de koele pint gaan we verder tot aan onze albergue, waar we vlot kunnen inschrijven en men ons naar het dakterras begeleid waar de kamer zich bevindt, dus nog een mooi uitzicht bovenop het bad.
Na eerste een douche te hebben genomen en de wasmachine wet hebben gestart (we willen toch redelijk zuivere kledij voor morgen op de bus) gaan we op naar de bezienswaardigheid in de omgeving : het heiligdom Virxe da Barca (de maagd van het stenen schip, gelinkt aan legende van St Jacobus).
Na het bezoek gaan we terug richting stadje om onze 'Muxiana' op te halen en toevallig ontmoeten we Jane en Erin aan de balie en spreken we af om vanavond samen te gaan eten.
Nu is het tijd om even te rusten en vooral de knieen te laten bekomen van de afdalingen van de voorbije dagen.
Om 19u wandelen we met z'n vijven (er is nog een gekende pelgrim bijgekomen, de Duitse Elke) richting haventje voor een etentje is een van de restaurantjes. Hierna genieten Denise, Elke en ik nog van een wijntje op het terras. Na afscheid van Elke te hebben genomen gaan Denise en ik terug naar de kamer om van het hydromassagebad te genieten alvorens ons neer te vleien in bed.
🚶 2⃣5⃣6⃣5⃣ 🌁⛅️
Een hydromassagebed ? Ongelooflijk.
BeantwoordenVerwijderenEen hydromassagebed ? Ongelooflijk.
BeantwoordenVerwijderenOpmerkelijke massage, moet deugd gedaan hebben.
BeantwoordenVerwijderen