Buiten gekomen merk ik dat het regent, van de fijne mistachtige regen, en trek in snel mijn regenjas aan en doe de regenhoes over mijn rugzak. Hierna gaat het is vlot tempo, de markering van schelpen en gele pijlen is zeer duidelijk, naar de stadsrand. Ik doe er een vol uur over om Oviedo te verlaten, 
hierbij negeer ik de aanraden van Roberto (hospitaliero van gisteren) en hou mij aan de officiële route.
Verder over asfaltwegen,betonbaan en kiezelpaden passeer ik verscheidene dorpen met namen als San Lázaro de Paniceres, Loriana, Fabarin, Los Arroxos om aan te komen in Escamplero na goed 12km lopen. 
Op het einde van deze trip was er nig een leuke klimpartij met een stijging van 150m in een zeer korte tijd.
De hele weg was er geen enkele horecazaak open en tot in Grado is dit ook, volgens de gidsen, dus geen koffie-break voor vandaag.
Vanaf Escamplero weer via asfalt en een stuk veldweg langs het water richting Grado, 
waarbij Premoño, Paladin, Peñafor worden gepasseerd. In Grado is hulp nodig van de lokale bevolking omdat tekst en situatie niet overeenkomen. Juist buiten Grado gaat het steil bergop om omhoog te blijven gaan tot in San Juan de Villapañada dat 1km van de route ligt maar de extra's is het zeker waard.
Om 14u aangekomen bij de albergue waar enkele pelgrims aanwezig zijn in de open albergue maar geen hospitaliero dus bed gekozen, gerust, gedouched en genoten van het prachtige zicht terwijl we wachten op Domingo, de hospitaliero.
Om 16u zijn alle bedden bezet en even later is ook Domingo er om de eerste instructies te geven en te melden dat hij later terugkomt voor de administratie.
Nu is het nog rusten, genieten, eten klaarmaken dat ik Grado is gekocht (gnocchi met een alternatief kaassausje)
Rond 20u30 is Domingo weer terug voor de inschrijvingen en nog een woordje uitleg over de volgende dagen, waarvan de meerderheid niets verstaat omdat we geen vloeiend Spaans spreken.
Rond 22u dan gaan slapen.
🚶 2⃣1⃣6⃣0⃣ ☔️⛅️
Nog geen Spaans geleerd? :-)
BeantwoordenVerwijderen